تبلیغات
WIMIFIRE - تعریف و مفهوم منطقه بندی

مرتبه
تاریخ : سه شنبه 12 شهریور 1392

تعریف و مفهوم منطقه بندی

تقسیم یک شهر را به مناطق ویژه با مرزهای معین برای نقش‌پذیری هر یک از این مناطق، «منطقه‌بندی شهری» می‌گویند. منطقه بندی در واقع استفاده منطقی و نظام‌پذیر از زمین های شهری در آینده بلند مدت است و در آن، موقعیت، میزان ارتفاع ‌یابی، شکل، میزان بهره‌گیری و ساختهای داخلی هر یک از مناطق، مورد نظر است.

منطقه‌بندی، روشی است که در آن، برنامه‌ریزی فیزیکی، کاربری زمین را جهت منافع عمومی نظام می‌بخشد و هدف اصلی آن، اختصاص دادن زمین به مصارف عمده، مسکونی، صنعتی و غیره در توسعه آینده شهر است.

منطقه‌بندی، روشی است که از طریق آن با توجه به کارکردهای داخلی شهرها از زمین ها شهری استفاده صحیح به عمل می‌آید. بدین‌سان که فضای کافی برای انواع مختلف فعالیت های شهری، توسعه شهر و کارکردهای شهری فراهم می‌شود و هر بخش از فعالیتهای مهم شهری، فضای خود را می‌یابد و با توجه به دیگر کارکردها و فعالیتها عمل می‌کند.

در منطقه‌بندی، سعی بر این است که خدمات شهری مثل بیمارستان، مدرسه، مسجد، خیابان و محلهای گذران اوقات فراغت در هر منطقه با سهولت در دسترسی همه مردم منطقه قرار بگیرد. همچنین منطقه‌بندی، از عوامل مهم در تولید است. بنابراین جنبه اقتصادی آن اهمیت بیشتری می‌یابد.

عوامل مؤثر در منطقه بندی

می‌توان گفت منطقه‌بندی، تقسیم منطقی و علمی زمینهای شهری با توجه به عوامل و شرایط زیر است:

1-  تعیین ارتفاع و دیگر ساخت های شهری.

2- تعیین میزان تراکم در هر یک از مناطق با توجه به نوع کارکرد آنها، بدانسان که فعالیتهای مختلف شهری جدا از هم، اما در ارتباط با هم به بهترین وجهی به ایفای نقش بپردازند.

3- تعیین میزان زمینهای مورد نیاز برای کارکردهای مهم شهری از قبیل تجارت، صنعت، بخش مسکونی و دیگر فعالیتهای شهری

4- به کارگیری معیارهای علمی در داخل شهرها با توجه به شرایط اجتماعیاقتصادی هر جامعه شهری- البته هدف از منطقه‌بندی، تضمین رفاه عمومی با توجه به فعالیتهای شهری است.

5- حفظ و نگهداری آثار تاریخی شهرها نیز گاهی در آیین‌نامه‌های منطقه‌بندی گنجانده می‌شود.

   تفاوت منطقه‌بندی با دیگر نظام های شهری این است که در منطقه‌بندی، هر منطقه‌ای استاندارد و نظام ویژه‌ای می‌یابد و از نظر استانداردهای شهری با مناطق دیگر شهری تفاوت پیدا می‌کند.

   اهداف منطقه‌بندی

1- اختصاص میزان معینی از زمین های شهری به موضوع خاص و کارکرد خاص.

2- کنترل استفاده از زمین و استفاده از ارتفاع در بنای ساختمانها.

3- قرار دادن امکانات لازم برای توسعه آینده شهر در اختیار برنامه‌ریزان شهری.

5- ایجاد هماهنگی لازم، بین خدمات عمومی مانند حمل و نقل، تأمین و ذخیره آب، فاضلاب و نیروی برق شهر و روستا.

6- پویا و فعال ساختن برنامه‌ریزی شهری.

   باید توجه داشت که در تعیین مرزهای مناطق، خیابانها و جاده‌ها مرز پایدار و مناسبی برای مناطق نیستند. هنگام تعیین مرز بین منطقه مسکونی، منطقه تجاری، منطقه صنعتی و غیره، بهتر است از وجود فضاهای سبز، پارکهای بزرگ، خطوط آهن و مانند آن استفاده شود.

امتیازات منطقه‌بندی عبارت است از:

1-  توسعه شهری را در آینده با نظام منطقی و با در نظر گرفتن رفاه عمومی، سامان می‌بخشد.

2- پراکندگی جمعیت شهری را با توجه به کارکردهای مناطق داخلی شهر به صورت متوازن و متعادل در می‌آورد و از تراکم جمعیت در بخش معینی از شهر جلوگیری می‌کند.

3- نیازهای عمومی جامعه شهری را از نظر تأمین پارکها، مدارس، فروشگاهها، محلها گذران اوقات فراغت و خیابانها بر طرف می‌سازد. در نتیجه از اتلاف پول و وقت مردم شهر جلوگیری می‌کند.

4- استفاده از خدمات عمومی مانند آب لوله‌کشی، فاضلاب، حمل و نقل و تلفن شهری را تسهیل و به صرفه اقتصادی جامعه شهری عمل می‌کند.

5- سبب می‌شود سلامتی مردم شهر تضمین گردد و با مکان‌یابی منابع آلوده‌ساز در منطقه‌بندی شهری از تأثیرات آلودگیهای مختلف شهری و کانونهای آلوده‌ساز جلوگیری می‌کند

6- تعادل و توازن خاصی در فعالیتهای شهری در سطح شهر به وجود می‌آورد.

 (منبع:سایت پایگاه تخصصی زمین شناسی و جغرافیا)




ارسال توسط میلاد فیروزه
آرشیو مطالب
نظر سنجی
اگر شهر و تمدن دارای ریشه مشترك باشند. آیا میتوان گفت :”متمدن شدن“ به معنای ”شهری شدن“ است؟




صفحات جانبی
امکانات جانبی
blogskin

قالب وبلاگ